Home Nieuws Kids Foto's Gastenboek Forum Links Contact
Interview met Britt Koole
Interview met Dylan Riley Snyder
Bobby over de Tarzan
Kids
Dylan Riley Snyder –
deel 1 (in het engels!)
Britt Koole over de Tarzan Kids Terug naar boven
Hoe vind je het om met
zoveel kids te werken?
Ik ben opgegroeid met mijn kleine
zusjes en broertjes en ben dol op kinderen. Ik vind het dus erg leuk.
Wat
vind je ervan dat de kids zo hard moeten trainen? Ben je wel eens naar een van
hun repetities wezen kijken?
Ik kom pas in contact met de kids als
ze bij ons in het theater komen voor de repetities met de cast en de doorlopen.
Tuurlijk is het zwaar voor de kinderen, maar dat moet ook wel met deze show. Ze
moeten daar heel erg goed op voorbereid worden.
Als
Kala werk je met veel verschillende kids. Inmiddels zijn er alweer 3 groepen
ingewerkt. Merk je goed het verschil tussen de ene Tarzan en de andere?
Elke Tarzan is anders. Net als alle
understudy’s bij ons ook allemaal hun eigen vertolking van de rol wegzetten.
Dat maakt het voor mij ( als ik Kala ben ) juist extra leuk.
Wel
eens een blooper gemaakt in de scène met kleine Tarzan? Of andersom, dat een
kid er niet helemaal uitkwam en dat er geïmproviseerd moest worden?
De kinderen komen er altijd uit!
Wonderbaarlijk, maar die lossen het altijd op. Geen echte bloopers gehad, wel
heel erg moeten lachen met een kindje, maar dat probeer je dan maar in je spel
te gebruiken.
Wat
vind je, als Kala, de mooiste scène om met de kids te spelen?
Als Kala heb je maar 1 echte scène met
kleine Tarzan. Na zijn solo “maar waar” Dat vind ik ook een van de mooiste
scenes voor Kala.
Als
je merkt dat de kids zenuwachtig zijn, doe je nog iets met ze om ze van de
zenuwen af te helpen?
In principe ben ik er alleen om met ze
in te zingen. De stress en dergelijke wordt opgevangen door het kids team. Maar
als Kala ben ik de eerste die ze zien als ze uit het gat komen dus kan ik ze
nog wel iets liefs toefluisteren.
Als
je merkt dat de kids zenuwachtig zijn en niet zo goed bij stem zijn word je dan
zelf ook zenuwachtig en heb je dan zelf ook moeite met spelen?
Kinderen maken zich nog niet zo druk
om een stem die niet zo goed zit. Als ik daar zenuwachtig over ga doen krijgen
zij ook een naar gevoel. En weet je die kids zijn zo ontzettend schattig, het
publiek vergeeft het ze wel als het een keertje niet helemaal perfect is.
Warm
je de kids altijd op? Wie doet dit als jij onverhoopt afwezig bent?
Ik warm 1 keer per dag de kids op,
ongeveer een kwartiertje. Als ik er niet ben neemt Bente ( understudy Jane )
dit van mij over. Wij hebben dezelfde opleiding gedaan, dus werken op dezelfde
manier.
Wat
doe je om de kids op te warmen?
De lichamelijke opwarming hebben ze al
gehad voordat ze bij mij komen. Ik doe inzing oefeningen met ze, ademhaling,
articulatie en we zingen het duet met Tark door.
Als
je merkt dat bij de warming up v/d stem de kleine Tarzan van de avond niet zo
goed bij stem is, wat gebeurd er dan?
Die beslissing ligt niet bij mij. Als
ik denk dat het schade aan de stem brengt als de Tarzan toch zingt geef ik dit
wel door. Maar over het algemeen zijn het niet meer dan kleine verkoudheidjes.
Mocht het echt niet gaan, dan is er natuurlijk altijd een kleine Tarzan
standby.
Heb
je buiten Tarzan ook contact met de kids en hun ouders? En zie je de ex-Tarzans
nog wel eens?
Ik hyves met de ex tarzans.
Welke
momenten die je meemaakte met de kids van de afgelopen tijd koester je?
Een heleboel. IK heb ontzettend
gelachen met Chris van de eerste groep. Wij hadden echt een klik. Maar ook
Wessel die ik tegen kom in de Bartsmit en me om mijn nek valt terwijl hij roept
“mama!” Is toch te schattig!
Merk
je aan de kids dat zij groeien? Zowel qua zang, acteren als in hun
zelfvertrouwen?
Tuurlijk! Na een paar shows merk je
dat ze je echt aan gaan kijken. Meer in de situatie zitten en niet meer zo na
hoeven te denken. Ze ontdekken nieuwe dingen in hun spel, de liedjes gaan zich
in de stemmen nestelen……en dan gaan ze weer hahaha.
Merk
je verschil tussen de kids met podiumervaring (kids uit Lion King, Beauty and
the Beast, etc.) dat ze anders omgaan met stress, etc. Of is er niet zoveel
verschil tussen ervaren kids en debutanten?
Je merkt aan de kinderen die al
ervaring hebben dat er makkelijker mee te werken is. Ze hebben qua werkhouding
al het een en ander geleerd. Pikken dingen sneller op. Letten goed op op het
toneel. Maar bij de nieuwe gaat dat ook heel snel.
Wat
zou je willen zeggen tegen alle kids?
Heb ontzettend veel plezier! Laat je
niet zenuwachtig maken door het publiek, of je ouders. Dit is jouw feestje!
Geniet van alle shows die je mag doen en straal van dat toneel af!
Interview met Dylan RIley Snyder Terug naar boven
Dylan
Riley Snyder is in Nederland (nog) onbekend. Maar deze kleine grote ster
speelde de rol van kleine Tarzan maar liefst 169 keer op Broadway. Voor de kids
in Nederland is dit ondenkbaar. Dylan speelde zijn eerste show op 15 september
2006 nadat hij amper twee weken had gerepeteerd.
In
een interview met het TarzanKids-magazine vertelt Dylan over zijn
herinneringen, school en shows.
Callbacks voor Tarzan
“Ik
heb veel auditieronden gehad voor kleine Tarzan, elke jongen wilde die rol
hebben. Toen mijn agent me belde om me te vertellen dat ik de rol had gekregen
deed ze vreemd. Ze vroeg hoe ik me voelde en ik hoorde haar stiekem lachen.
Toen ze me eindelijk vertelde dat ik de rol had heb ik geschreeuwd. Ik was op
de straat aan het dansen, ik sprong in het rond en deed blije dansjes.”
Nadat zijn moeder alle informatie te horen kreeg werden er telefoontjes
gepleegd naar zijn familie. “Mijn vader zei altijd dat hij nooit een Broadway
show zou zien, totdat ik erin zou spelen. Nu zou hij het allebei gaan zien!”
2 weken repeteren
Zijn
première was al 2 weken nadat hij begon met repeteren. Het leek een eitje, maar
het was heel heftig. “Het vliegen was het lastigst omdat ik mijn heupen zo
moest houden dat goed over het toneel zou vliegen en niet zou gaan spinnen” De
repetities stopten niet na zijn première, “ik repeteerde elke week met
collega’s die nieuw waren en gorrila’s gingen spelen. Ook had ik elke week
gewoon nog zanglessen”.
Eerste voorstelling
Zijn
eerste voorstelling was “amazing”.
Zijn hele familie kwam naar New York om zijn eerste show te kunnen zien. “Ik
had slechts twee weken om te repeteren en op de dag van mijn première moest ik
de hele dag repeteren in het theater. Ik was helemaal niet nerveus, ik was
juist opgewonden. Mijn moeder had geregeld dat ik kon eten met mijn vrienden en
familie.” Het theater was uitverkocht en na de show maakte Dylan graag tijd
vrij voor zijn fans. “De menigte bij de artiesteningang was groot, misschien
waren het nog wel meer mensen dat in de zaal. Het was echt geweldig om mijn
naam op hun programmaboekjes te zetten. Normaal vraag ik dat altijd aan
artiesten, maar nu was ik de artiest!”
Kala, Tark & Korchak
Elke
voorstelling met zijn ‘moeder’ Kala was speciaal. “Ik probeerde elke
voorstelling speciaal te laten zijn. Ik heb zoveel keren gespeeld met
verschillende Kala’s. De scène bij het water was elke keer anders. Dat houdt ’t
spannend”. Maar de scène die Dylan met het meeste plezier speelde was toch
stiekem wel de jungle funk. “Ik vond het geweldig als de gorilla’s me overal
heen gooiden en me ondersteboven vasthielden. De mannen die mijn vader
(Korchak) speelden kietelden me altijd als ze me op hun schouder vast hadden.”
Maar
niet alleen de jungle funk brengt goede herinneringen naar boven. “De scène met
Tark is leuk omdat ik het leuk vind om te belten (hard zingen) en de harmonie
in die scène is leuk. Maar ook de scène met Kala bij het water is mooi.
Eigenlijk is dat heel treffend met ‘thuis’. Mijn moeder zei bijna dezelfde
woorden als Kala daar tegen me zegt. Wij gingen ook samen in New York wonen,
gewoon ik en zij. En ik was ook anders dan de andere jongens in mijn woonplaats.
Ik hield niet zo van sporten, ik paste daar niet bij. Hier in New York zijn er
ook jongens op mijn dansschool en acteerklassen.”
Bloopers
Op
de vraag of hij vaak bloopers maakt antwoord hij lachend: “ik bloopers? Er was
een voorstelling dat de banaan in de scène met Tark niet was waar hij moest
zijn. Dat was best moeilijk, hoe moest ik nou vertellen over iets wat ik
helemaal niet had. Ik moest snel denkwerk verrichten, maar gelukkig hielp Tark
me en we speelden de scène best goed uit. Tark is eigenlijk heel grappig, hij
vind het leuk om me te plagen tijdens de scènes. Gelukkig ben ik goed in
luisteren, soms sprak hij opeens een of twee woorden in het Frans of veranderde
hij de zinnen opeens. Maar dat hielp me om scherp te blijven. “
Eindapplaus
Aan
het einde van de show het eindapplaus ontvangen is voor Dylan een teken van
waardering voor zijn prestaties van die avond. “Niet alleen hun applaus geeft
mij energie, ook de mensen bij de artiesteningang geven me die. Ik probeer
altijd tijd door te brengen met fans. Ik wil ze graag laten zien dat ik zoveel
plezier hierin heb.”
24 keer spelen &
Nederland
“Ik
was kleine Tarzan voor 11 maanden en ik vond het geweldig. Ik wilde nog veel
langer door.“ Dylan had er duidelijk plezier in en vindt het dan ook niet leuk
voor onze kids dat ze slecht 24 keer per jaar mogen optreden.
“Ik vind het heel leuk dat Tarzan ook in Nederland speelt. De muziek is
geweldig en het verhaal is echt hartverwarmend.
Fysiek zware rol
Kleine
Tarzan is een zware rol; acrobatiek, zang en acteren tegelijk. “Vooral het
backstage op en neer rennen van trappen was zwaar” zegt Dylan met een glimlach.
“Ik was altijd helemaal moe na elke show, mijn knokkels en knieën waren altijd
ruw. Ik heb heel wat crème gebruikt!” Na de show rust Dylan goed uit met een
maaltijd, een goede tv-serie. Op de dagen dat hij ook matinees speelde was hij
extra druk, “dan deed ik tussendoor ook nog audities. Dan moest ik echt haasten
om op tijd terug te zijn voor de avondshow.“
School
Nadat
zijn woonplaats was verwoest door de orkaan Katrina en het niet meer mogelijk
was om naar school te gaan, besloot Dylans’s moeder hem thuis les te geven.
Deze flexibiliteit zorgde ervoor dat ze naar New York konden verhuizen. “Als ik
dagen had met shows kon ik in de trein lezen. Tijdens showdagen nam mijn moeder
me vaak mee naar rustige plekjes om mijn huiswerk te doen. In het weekend deed
ik soms ook veel, omdat mijn moeder me echte rustdagen gunde. Maandagen en
dinsdagen mocht ik niks doen; lekker slapen en cartoons kijken op televisie.“
Speciale plekjes in
Dylan’s hart
Een
van zijn beste herinneringen is de dag dat hij zijn tiende verjaardag vierde
samen met de cast. Tim Jerome (Professor Porter) had een speech gemaakt en de
hele cast zong ‘Happy Birthday’.
Maar
misschien heeft de honderdste voorstelling van Dylan wel het meest speciale
plekje in zijn hart gekregen. “Mijn moeder had een enorm grote taart gebakken
voor mijn 100e voorstelling. Het Tarzan logo zat erop en het was in
mijn favoriete kleur; groen!!”
Zijn collega-acteurs bleken erg van taart te houden. “Acteurs zijn al haaien
als er voedsel bij komt kijken. De taart was binnen no time opgegeten.”
Ook
zijn 150e voorstelling was voor Dylan wel speciaal. Zijn moeder en
zus namen hem toen mee naar zijn favoriete restaurant.
Dovenvoorstelling
“Er
was een week vol mooie shows special ‘gezongen’ voor doven en slechthorenden.
De mensen van de dovengemeenschap kwamen naar het theater voor een speciale
show. Het was geweldig om te zien hoe doventolken de show vertelden. Ik speelde
niet maar van mijn begeleider mocht ik de zaal in. Het was zo mooi, het was
echt emotioneel om te zien”
Leven na Tarzan
“Ik
heb nog steeds contact met sommige castleden door te mailen. Sommige zie ik bij
audities of in de dansstudio. Ik deed ook mee met ons Team Tarzan Broadway bij
de softbalwedstrijden en heb in de zomer tijd doorgebracht met castleden.
Trouwens, ons softbalteam heeft de competitie gewonnen. Onze yell was “let me
hear that tribal yell”, en dan deden we allemaal ‘whu whu whu’, maar dit klinkt
niet zo grappig als je het leest, maar in het echt is het dat wel hoor!”
Tijdens
de softbalcompetitie maakte Dylan en zijn moeder kennis met echte fans. “Zij
zaten op de stoep voor studenten kaartjes, goedkopere kaartjes, voor de show.
Ze hebben meer dan 20 shows gezien. Nu zien we elkaar nog bijna elke week als
we samen gaan eten. Toen Tarzan stopte was het heel emotioneel, maar ik ben
blij dat het voortleeft in Nederland.”
Aan ‘onze’ kleine Tarzan wil Dylan wel iets kwijt:
”How about... YOu'll be in my heart....
Always!”
Dylan
heeft ook een eigen website: www.dylanrileysnyder.com Je kan hem daar een berichtje sturen.
Natuurlijk wel in het Engels, want zoals Dylan zelf zegt: “I don't speak Dutch”
Bobby over de Tarzan Kids Terug naar boven
Zou
je zelf auditie hebben gedaan als je ’n jochie van 10 was geweest?
Jazeker!
Was op die leeftijd alleen niet bezig met musicals. Heel jammer want het is
echt super tof om in zo'n grote musical te spelen. Ook de vluchten aan de
touwen zijn super stoer.
Wat
vind je van de kleine talenten die binnen komen wandelen bij Tarzan?
Ik
vind ze allemaal heel erg goed. Echt stoer dat ze al op die leeftijd zo met
zingen, dansen en acteren bezig zijn. Echt cool.
Wat
is het leukste wat je hebt meegemaakt met (een van) de kleine Tarzans?
Ik
vind de gekke foto's maken voor het fotoboek toch altijd wel erg leuk.
Merk
je (goed) het verschil tussen de ene en de andere kleine Tarzan?
Ze
zijn allemaal heel erg goed, soms zingt de 1 wat beter dan de ander, maar de
ander kan dan weer heel goed acrobatiek of heel goed acteren. Ieder heeft zijn
kwaliteiten!!!
Wat
zou je tegen de kids willen zeggen?
Het
ga jullie allemaal goed, ik ga jullie zeker nog in veel meer producties te zien
krijgen. Ciao.
Dylan Riley Snyder Terug naar boven
Hi..Mi name is
Dylan Riley Snyder..I was the 3rd young Tarzan in
I
had a ball and the cast was amazing. treated me like their little brother.
Broadway is fun .. and I am involved with an organization for the Broadway kids
that we go around raising funds for a shelter that houses children in abusive
families and in need of a stable home.
We
are currently knitting scarves for the kids for the holidays. We raised over
3000.00 for our troops to buy supplies to send to a unit in
I’ve
met people from all over the world in our theatre and am trying to keep contact
with them while auditioning for other shows, commercials, and films.
I
am home schooled.. only cause my school in
My
jungle funk scene is on you tube and one of my songs is on there but Alex and
Daniel did all the advertisement.. I wasn’t in the cast when all the ads were
being done.
I
love Tarzan and am so glad that its so successful in the
Dylan